dimecres, 22 d’octubre de 2008

despatriat

Perdut dins l'immensitat de las causas
Òme sensa fe
Poèta sensa mot
A caminar aquí paurós
Atalentat de vida e d'espèrs
Òme urós d'èstre viu
Assetat sus la paret dels jorns
Carcaire de vertat
Escanaire de vertut
Dins l'aiga trebola de tot endeman
Passejaire descolorit
Al mitan, salvatge
Del desèrt traucat de l'existéncia
En cò tieu tanben despatriat
Paurucat per un bonaür tròp cercat,
Pastejaire de camin e d'alen
Òme vièlh de vida e de lagremas
Tant etèrn que passatgièr
Aganit de batèstas
Percaçat per las trèvas sensa tèstas
De tos espèrs decebuts
Òme unenc e lèu mòrt
D'èstre tròp viu,
Lo cel s'esclapa jos ton pes.




Estève Salendres

2 comentaris:

Montse ha dit...

Ei guapa!!!!

estève ha dit...

Mercé de metre mon tèxte aqui en linha.
Vaqui loligam er anar veire lo blòg mieu.
http://camindescaminat.blogspot.com/

Amistats.

Estève SALENDRES