dilluns, 17 de desembre de 2007

el dir de l'aranya



... a la llum del meu entorn (Albert) , del meu entorn (Neus) , del meu entorn , del meu entorn i als fils que estaven allà i als que venien de Grècia, de la Sala, de Tolosa..., a la llum del meu entorn...



el dir de l'aranya


No sóc res, no sóc res.
Res més que un defecte en la llum.
Res més que un borralló de llana,
un borralló de fil en la llum.
No sóc gran cosa.
De la saliva en faig constel·lacions,
constel·lacions al fons de la llum.
Ombra en la llum on tot és llum
i tot és llum al meu entorn.


DIRE DE L'ARANHA Siái res, siái res./ Res qu'una de ca dins la lutz./ Siái pas qu'un peçuc de borrilhs,/ borrilh de peusses dins la lutz. / Siái pas grand causa. / Descopinha meu fau d'esenhas,/ d'ensenhas au fons de la lutz. / Sorna en la lutz on tot es lutz /e tot es lutz a mon entorn.

Poemes i proses de MAX ROQUETA




divendres, 7 de desembre de 2007

Sonet



Brasilh ma pèth e mon amna torrada
ma he qu'es hòrta e n'èi pas 'res a créder
mon uelh que veid e ma vista qu'es hreda
l'ivèrn me crema e la prima m'es fada

segur qu'aleni e d'aura en singui nada
qu'èi còr corau e hasti qu'èi deu tede
aimar me tien e l'amor m'està tedi
pregar jo sui e mandar non m'agrada

que vui anar e que sèi tota senda
èi set de pluja e tot plàver m'es cénder
hami de chòca e tota carn m'es púder

lo ser s'estupa e estar digun m'arronda
l'auba que vad e que cerqui l'escónder
la nueit arraja e ta lutz es caduda


Bernard Manciet